Ifrane - Midelt
Po zakończeniu wizyty w Fez skierowaliśmy się w stronę gór - Atlasu Średniego. Po drodze były plantacje oliwek.
Wjechaliśmy serpentynami w góry. Przy drodze pojawiły się lasy sosnowe.
Wyjechaliśmy na płaskowyż z terenami pasterskimi.
Przybyliśmy do Ifrane - miasta w regionie Atlas Środkowy w północnym Maroku liczącego ok. 15 tys. mieszkańców, stolicy prowincji Ifrane w regionie Fez-Meknes, położonej na wysokości 1665 m n. p. m. W regionalnym języku tamazight „ifran” oznacza jaskinie.
Współczesne miasto Ifrane zostało założone przez administrację francuską w 1928 roku w okresie protektoratu dla ich administracji ze względu na alpejski klimat. Ifrane zostało pomyślane jako „ stacja górska ” lub kolonialny typ osady. Jest to miasto wypoczynkowe położone wysoko w górach, aby Europejczycy mogli znaleźć ulgę od letniego upału wewnętrznych równin Maroka.
Pierwsze stałe osadnictwo na tym obszarze datuje się na XVI wiek, kiedy Sharif Sîdî 'Abd al-Salâm założył swoją społeczność w dolinie Tizguit , siedem kilometrów w dół rzeki od obecnego miasta. Ifrane jest kolonialną „stacją górską” i „ miastem-ogrodem ”. Jest również „miastem cesarskim”(król Hassana II lubił tu przyjeżdżać), górskim kurortem, prowincjonalnym ośrodkiem administracyjnym i miastem uniwersyteckim.
Marokańczycy traktują Ifrane jak Europejczycy Disneyland.
Jest tu pomnik lwa, który wg tradycji ryczy na widok dziewicy.
Położony w górach Atlas i pod wpływem zimnego prądu kanaryjskiego Ifrane ma klimat śródziemnomorski z krótkimi, nieco suchymi, ciepłymi latami i długimi, chłodnymi, wilgotnymi zimami. Noce mogą być bardzo zimne zimą. Ze względu na swoje położenie, w mieście zimą pada śnieg , a latem panuje chłodniejszy klimat (nie tak gorący jak w pobliskich regionach położonych niżej). Ze względu na położenie miasta i bliskość północnego Oceanu Atlantyckiego , opady deszczu są bardzo obfite, gdy tylko fronty atmosferyczne wpływają na region. Średnia roczna temperatura nie przekracza 11 °C (52 °F). W Ifrane odnotowano najniższą temperaturę, jaką kiedykolwiek zanotowano w Afryce i świecie arabskim: −23,9 °C 11 lutego 1935 r.
Różnorodność biologiczna Ifrane jest wyjątkowa. Jej fauna i flora zawierają rzadkie, ale w większości zagrożone gatunki. W pobliżu żyją m.in. zagrożone makaki berberyjskie. Wśród lokalnych gatunków drzew znajdują się rodzimy cedr atlaski, dąb szypułkowy i wprowadzony platan klonolistny .
Pospacerowaliśmy po Ifrane, wypiliśmy herbatę miętową zagryzając ciastkiem.
Następnie udaliśmy się w dalszą podróż do celu naszego dzisiejszego noclegu - Midelt. Przejeżdżaliśmy górskim płaskowyżem mijając od czasu do czasu lasy cedrowe.
Przebiegały nam przez drogę owce.
W dali w blaskach zachodzącego słońca majaczyły się wyższe szczyty.
Pięknie prezentowały się zarysy gór po zachodzie słońca.
Pokonując dalej góry już w ciemnościach wspięliśmy się na wysokość 2200 m npm.
Przybyliśmy w końcu do Midelt, do hotelu na odludziu. Hotel nazywał się "Meteoryty".
I jeszcze parę słów o Midelt.
Midelt to miasto w regionie Dara-Tafilalt, stolica Prowincji Midelt, położone na wysokości ok. 1500 m n.p.m., na wysokich równinach między pasmami górskimi Atlasu Średniego i Atlasu Wysokiego, liczące ok. 55 tys. mieszkańców. Midelt pełni funkcję centrum handlowego dużego zaplecza rolniczego. Midelt funkcjonuje jako rynek dla obszaru rolniczego rozciągającego się od rzeki Moulouya do Jbel Ayachi, ograniczonego od wschodu i zachodu suchymi równinami. Region ten jest najbardziej znany z jabłek; inne produkty obejmują orzechy włoskie, morele, śliwki, granaty, pszenicę, kukurydzę i szeroką gamę warzyw ogrodowych. Nomadzi i osiadli rolnicy z okolicznych terenów hodują również owce i kozy na rzeź i na wełnę.
Jest również jednym z głównych miast Maroka znanym z wydobywania kilku minerałów.
Midelt rozrósł się w pierwszej połowie XX wieku wokół francuskiego urzędu administracyjnego o tej samej nazwie. Wcześniej w żyznym otoczeniu znajdowały się tu wioski i ksary. Francuzi założyli swój urząd, aby ułatwić wydobycie ołowiu, gipsu i innych minerałów i skamieniałości w pobliskich kopalniach Ahouli i Mibladen. Rozwój tych kopalni doprowadził do budowy linii kolejowej z Midelt do wybrzeża Morza Śródziemnego i elektryfikacji Midelt w 1930 roku. W Maroku wcześniej elektryczność otrzymała tylko Casablanca. Franciszkańskie Misjonarki Maryi założyły tu w 1926 roku Kasbę Miryam des Soeurs, która później stała się Przeoratem Matki Bożej z Atlasu.
Midelt ma zimny klimat pustynny. Wysokość Midelt i jego względna bliskość do północnego Oceanu Atlantyckiego obniżają dzienne temperatury, dzięki czemu Midelt jest jednym z najbardziej umiarkowanych miast śródlądowych.
Midelt jest w dużej mierze miastem berberyjskim. Mieszkańcy Berberów mówią językiem tamazightz Centralnego Atlasu, ale większość potrafi również używać dialektu darija. Wykształceni mieszkańcy mówią również standardowym arabskim, a także francuskim, które są używane w całym Maroku w mediach masowych, edukacji i rządzie.
Midelt jest regionem turystycznym, a lokalne rękodzieło - zwłaszcza dywany i koce w surowym stylu nomadów są sprzedawane przez spółdzielnie i kupców.
Komentarze
Prześlij komentarz