Erg Chebbi

-

Irk asz-Szabbi (fr. Erg Chebbi) - pustynia piaszczysta (erg) w południowo-wschodnim Maroku, w obrębie Sahary w pobliżu granicy z Algierią. Leży w pobliżu miast Arfud i Ar-Risani. W jej obszarze położona jest także oaza Marzuga. Pustynia jest częstym celem wycieczek turystów ze względu na duże, dochodzące do 150 metrów wysokości wydmy.

Irk asz-Szabbi ciągnie się z północny na południe na długości 28 km, w najszerszym miejscu ma natomiast 7 km. Wokół obszaru zajmowanego przez wydmy rozpościera się płaska hamada (pustynia kamienista– jeden z trzech podstawowych typów pustyń wyróżnianych ze względu na charakter podłoża, jest to pustynia skalista, której powierzchnię stanowią niemal płaskie i nagie skały, często pokryte patyną żelazistą). 

Wyruszyliśmy jeepami z Erfoud na pustynię.



Wyjeżdżając z Erfoud mijaliśmy cmentarz (czy to zły znak prze pustynnymi przygodami?)



Po kilku minutach jazdy asfaltową drogą wjechaliśmy w piachy pustyni.








Nasze jeepy mknęły z zawrotną prędkością po bezdrożach pustyni pozostawiając za sobą tumany pyłu.



Przemierzając pustynię zatrzymaliśmy przy chacie nomadów, zaglądnęliśmy do środka i zostaliśmy poczęstowali herbatą. 







Miejsce do spania


Kuchnia


Pojechaliśmy dalej



i ze wzgórza mogliśmy zobaczyć... jezioro na pustyni. To niezwykle zjawisko pojawiło się tu ok. 2 tyg. temu w wyniku rzadkiego tu intensywnego opadu deszczu. 



Pośród wód znajdowała się oaza


Pojechaliśmy dalej wzdłuż rozlewiska.

Wreszcie dojechaliśmy do naszego campu. Camp był zlokalizowany u podnóża wielkich wydm. 

Przy campie oczekiwały już na nas wielbłądy, na grzbiecie których już wkrótce mieliśmy udać się w głąb piaszczystej Sahary.


Wejście do campu

Tu też przywitano nas herbatą oraz ciasteczkami.





Camp otaczała bajkowa okolica piaszczystych wydm. 







Dostaliśmy przydział do namiotów. 



Takie oto było wnętrze i wyposażenie namiotu (całkiem ekskluzywnie jak na warunki pustynne)




Słońce zniżało się do horyzontu. Udaliśmy się w karawanie wielbłądów na jego zachód. 




Widok z grzbietu wielbłąda








W oddali rozlewisko wodne



Zsiedliśmy z wielbłądów (wielbłądy miały wtedy czas na odpoczynek) i wdrapaliśmy się na wielką wydmę, by podziwiać zachód słońca, który może nie był tak spektakularny z powodu pojawiających się na zachodzie chmur.










Po zachodzie słońca na grzbietach wielbłądów udaliśmy się w drogę powrotną do campu. A po powrocie do campu była kolacja poprzedzone występem Berberów przy ognisku. 



Na kolację był tadżin z bakłażanem i szaszłyki z indyka, baranina. 



A po kolacji to już nasz śpiew i zabawa przy ognisku. 


Po bogatym dniu, w ciszy pustyni zasnęliśmy w naszych namiotach. 









Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Powrót

-
Obraz
Po śniadaniu nastąpiło wymeldowanie z hotelu. Pogoda była identyczna z wczorajszą: poranek pochmurny, miejscowo z mgłą z tendencją do rozpogadzania się. Poszliśmy jeszcze pożegnać sie z Atlantykiem. Udaliśmy się jeszcze z wizytą do miejscowego, jedynego tu i w promieniu 120 km katolickiego skromnego parafialnego kościółka pw. Św. Anny którego proboszczem jest polski ksiądz. Jak widać, koty też lubią tu przychodzić do kościoła W skromnym wystroju kościółka uwagę przykuwała rzeźba przedstawiająca św. Annę i Matkę Bożą oraz obraz Notre Dame du Maroc. Przykościelny parkan porastało kwiecie. Udaliśmy się w drogę powrotną do Marrakeszu, skąd mieliśmy odlatywać. Przejechaliśmy przez góry Atlasu Wysokiego, zatrzymaliśmy się jeszcze na kawę na stacji benzynowej (zrobiło się znów gorąco), po czym przybyliśmy na lotnisko w Marrakeszu. Budynek lotniska wyposażony był w tak zaprojektowane luksfery, że sprawiało to wrażenie, iż ściana budynku pokryta jest świetlną koronką. Na lotnisku dowiedzieliśmy...
Czytaj więcej

Marrakesz

-
Obraz
To nasz cały, pełny dzień w Marrakeszu. Dlatego nieco informacji o tym mieście.  Herb Marrakeszu Marrakesz (arab. ‏مراكش‎, Marrākuš; fr. Marrakech) – miasto w zachodnim Maroku, u podnóża Atlasu Wysokiego, na wysokości ok. 460 m n.p.m., siedziba administracyjna regionu Marrakesz-Safi,  liczy ok. 912 tys. mieszkańców. Marrakesz powstał w drugiej połowie XI wieku – pierwotnie jako niewielki ksar - umocniony wojskowy obóz, który w kolejnych wiekach rozrósł się do warownego miasta. Jego założycielem był w 1070 r. przywódca Almorawidów Abu Bakr ibn Umar. Pierwsze mury miejskie wzniesiono już na początku XII wieku – dotrwały one do naszych czasów w niemal niezmienionym stanie. Ich budulcem jest tabia – materiał złożony głównie z czerwonej gliny. Zakładano oazy i system nawadniania (podziemne kanały khetttara (studzienka)). Jako że Almorawidzi okradali przybywających tu kupców, ci ostatni nazwali to miejsce marrakouch (arab. uciekaj szybko). Stąd nazwa miasta. W roku 1146 Marrakesz zd...
Czytaj więcej

Agadir

-
Obraz
Poranek był pochmurny. Przed śniadaniem poszliśmy przywitać się oceanem, który był wzburzony, a fale długimi jęzorami wgryzały się w plażę. Unosiła się bryza. W oddali wzgórze z twierdzą i jeszcze z podświetlonym napisem: Bóg-ojczyzna-król (w miarę przejaśniania się podświetlenie wyłączono). Po śniadaniu wypogodziło się. Ludzie zaczęli zajmować leżaki nad hotelowym basenami. My jednak wybraliśmy się na spacer promenadą w kierunku miasta. Szliśmy, mijając kolejne hotele. Słońca coraz bardziej doskwierało. W przypromenadowej knajpce Polska znów jest wyróżniona W końcu zeszliśmy z promenady do miasta.  Miasto nie robiło specjalnego wrażenia. W większości były tam nowe budynki, postawione po trzęsieniu ziemi w 1960 roku wzdłuż prostopadle do siebie przebiegających szerokich ulic. Uwagę naszą zrobiły maszty telekomunikacyjne w postaci imitacji wysokiej palmy. Zobaczyliśmy główny meczet miasta,  a następnie udaliśmy się do Jardin du Portugal (Jardin Olhao). Przeszliśmy jego alejami ...
Czytaj więcej